Bahay, Bahay, Pano Ka Ginawa?

labing isang taon na nakakaraan, hindi ko manlang ninais na matira sa lugar na ito. malamok, maingay dahil sa kuliglig, madilim, maalikabok, mainit, malayo, mabuhangin, ma-ulap, mapuno, matalahib, malubak at kung ano ano pang maiisip mo na hindi mo na dapat pang isipin ng isang labing tatlong taong gulang na tao.

lumaki akong sa siyudad namamalagi. sanay sa daloy ng buhay sa kamaynilaan, bagama't hindi ganun karangya, masasabi kong maayos ang mga lugar at bahay na aming kinalagakan. salamat sa pagpupursige ni inay at hindi namin pinroblema ang karaniwang alalahanin ng bawat pinoy na pamilya: ang maayos na tirahan.

sikat na sikat sa mga patalastas sa telibisyon ang mga nangungunang pulitiko pagdating sa pangangampanya. (hindi ko alam kung pati sa gawa, kung sila ay nangunguna) nakakatuwa isipin na lahat sana ng maralitang kababayan ay maambunan ng grasya ng libreng pabahay mula sa gobyernong ating pinaglilinkuran (bagaman, dapat ay kabaligtaran) upang maginhawahan ang bawat isa. sabi nga nila, di bale ng magdildil ng asin, basta may sariling bahay...

tama nga naman. kaya ako, ngayong nagkabahay, eto, pinalalago at pinaayos.

... hindi pala, talaga palang kailangan na ayusin dahil sa:

• anay
• bukbok
• sirang kisame
• sirang bubong
• sirang wiring ng koryente
• sirang ayos ng bahay
• sira ulo ako
• sira ulo ka rin!

yung huling dalawang bullets ay pawang biro lamang.

kaya naman agad akong humingi ng tulong sa mga kinauukulan, itago natin sa pangalang INAY, nakapag pahanap kami ng isang magaling na arkitekto at whoala! tinibag ang mapayapang tirahan ng mga anay sa aming kabahayan dahil hindi kami tumatanggap ng boarders na mahilig sa kahoy. isa pa, kailangan na talagang ipaayos ang ilang bahagi ng lahat ng bahagi ng bahay... kaya kontik baluktot at higpit ng belt para maisakatuparan ang pagbabago!

narito ang ibang mga larawang nakalap ng inyong imbestigador:

maalikabok at maputik sa ngayon... ipapakita ko ang finish product ng aking kuwento sa susunod na mga panahon.

Father's Day Rants

i don't have the guts to tell some good stuff about my dad. im not the right person to describe him as the best dad or the greatest father ever. he isn't bad, don't get me wrong. it's just that my dad and i are truly apart since the day i knew how the world works. i can't say he abandoned me like the way my mom used to say. he was just not there when times get rough. or should i say when i or we need him the most. i can't blame him for being a good father to his legits. and i don't want to play as the villain by getting their superdad away from them. im too young to be like that. but yeah, i think i just don't have the guts to be the bad guy.

but inspite of the bitterness and pain of growing up without him, im proud to say this,

HAPPY FATHER'S DAY MOM!

for she was the one who played the role of being the best dad in town.

HAPPY FATHERS DAY DAD!

for i owe my life to you. i love you just the same. i hope that you are safe and well.

and to my step dad, you are the best, HAPPY FATHER'S DAY to you.

Punlay Ni Tatay (Alay Sa Aking Fudra)

medyo close ako kay mama. lumaki akong palaging nakabuntot sakanya kaya naman sa tuwing kuwentuhan tungkol sa mga magulang, siyempre bida si mama. siya ang madalas kong isabak sa pataasan ng ihi pagdating sa kung sino ang pinakamabait na ina. siyempre walang papatalo diba?

hindi dahil sa galit ako sa tatay ko o galit siya saakin. walang ganun. hindi lang siguro dinulot ng tadhana na magkaroon ng panahon at pagkakataon na magkaroon kami ng eksena sa buhay para masabing close kami.

noong bata pa ako, naalala ko na ginagawa naman ng tatay ko ang kung ano ang dapat gawin ng isang ama para sa kanyang mga anak at asawa. pero hindi sapat iyon dahil alam kong may problema sila ni mama bago pa man ako ipanganak. kung ano man yon, kagaya rin ng mga problemang napanood niyo sa pelikula ni Vilma, Maricel, Sharon at Nora.

pero ngayong hunyo, alam kong araw ng mga tatay. bagaman wala akong maikuwentong kahit anong masaya o malungkot dahil tila estranghero kami sa isa't isa ng tatay ko, nais ko sanang handugan ng pagpupugay ang taong pinanggalingan ng punlay na bumubuo ng aking pagkatao.

maligayang araw ng mga fudra, ama.

para sa mga na touched, panoorin nyo ito. make sure may baon kayong panyo...

Puke (Nakakasuka)

tuwing maambon ang panahon at malamig, nakakalungkot pagmasdan ang paligid. lahat ng tao ay nagmamadali. parang hinahabol. natural lang dahil mahirap mabasa ng ulan sa panahon ngayon. madaling makakuha ng sakit.

ang kagandahan nga lang ng araw na ganito ang panahon, masarap matulog. mamaluktot yakap ang unan at magbalot sa kumot. makinig ng awitin ng mga taong kumikita dahil sa pagpapalago ng malulungkot na damdamin.
eh ano kung emo?

nakakuha ako ng isang text message sa kaibigang matagal ko ng hindi nakikita, eto ang mensahe:

"wag kang pakaka sweet sa taong hindi mo naman handang mahalin,
dahil kapag yan ay umasa,
nagmahal,
at sa huli,
nalaman niyang pinaasa mo lang,

sige ka...

madadagdagan na naman ang emo sa bansa.."

medyo korni, hindi nga rin nagtagal ang mensahe at agad ko binura. pero ang ibig ipakahulugan ng dapat sana ay patawang mensahe ay kumapit na akala mo plema sa aking utak.

hindi ata sa aking utak, sa puso ata. mas delikado dahil ang plema ay dapat nasa lalamunan lang. kung umabot sa utak, lalo na sa puso, nako pihadong delikado na nga. nakakatakot!

nakakasawa na ang mga nakakalungkot na saloobin. sabi ko sa sarili ko, naiinis na siguro yung mga taong nagbabasa ng emo posts ko. dapat lang naman dahil sa daming prublema na bitbit ng mundo, makikidagdag pa ba ako?

minsan naisip ko ring pakialaman ang totoong issue ng mundo. kaso nakakapagod lalo. maraming dapat isa-alangalang. nakakainis din makialam. parang napakababaw na unahin ang sex scandal kesa sa ah1n1 diba?

hinihintay ko naring dumating ang 2010 elections. baka dun sa panahon na yon, marami akong maisip isulat.

pero sa ngayon, nasusuka na ako sa kalungkutan na bumabalot sa isip ko. nasa isip lang naman talaga ito eh. pwedeng iwaglit. kalimutan.

Hot! New Moon Official Trailer

**NO COPYRIGHT INFRINGEMENT INTENDED**

beLIEver

I still think about you,
I still dream about you,
I still want you and need you by my side,
I'm still mad about you,
All I ever wanted was you,
Your still the one, your still the one,

--STILL, Bryan McNight

sometimes i wonder why the word "LIE" is needed to complete the word "BELIEVE". ironic as it may seem but i have to face the fact that part of what i believe is a lie. or everything. or nothing at all. who can say right?

i still believe that what we choose is who we are. and yes, sometimes it is hard to think what is the right thing to choose. what is the right thing to do. what is acceptable.

but who's who to say, right? who is who to tell me what to feel, think, and believe.

that is why i always end up being hurt. being deceived. being taken for granted.

who can blame me? i may be susceptible on what i always see. it may be the truth or a facade, i don't give a damn. i don't care at all. for as long as i could see (which is very artificial) that the person is sincere, i tend to give in. or they are just good on playing that part? maybe...

when i am in pain, i divert my thoughts to different perspectives. i tend to work and think a lot. but i came to realize that tiring myself to forget something or someone won't help me at all. all i need to do is to endure the pain, face the fact that i am hurt. i am devastated. and then i know in the end, (who knows when) i will be stronger.

karma is everywhere. the thought of it alleviates my suffering.

Cullen Exposed!

salamat sa nagpahiram ng larawan!