Puke (Nakakasuka)

tuwing maambon ang panahon at malamig, nakakalungkot pagmasdan ang paligid. lahat ng tao ay nagmamadali. parang hinahabol. natural lang dahil mahirap mabasa ng ulan sa panahon ngayon. madaling makakuha ng sakit.

ang kagandahan nga lang ng araw na ganito ang panahon, masarap matulog. mamaluktot yakap ang unan at magbalot sa kumot. makinig ng awitin ng mga taong kumikita dahil sa pagpapalago ng malulungkot na damdamin.
eh ano kung emo?

nakakuha ako ng isang text message sa kaibigang matagal ko ng hindi nakikita, eto ang mensahe:

"wag kang pakaka sweet sa taong hindi mo naman handang mahalin,
dahil kapag yan ay umasa,
nagmahal,
at sa huli,
nalaman niyang pinaasa mo lang,

sige ka...

madadagdagan na naman ang emo sa bansa.."

medyo korni, hindi nga rin nagtagal ang mensahe at agad ko binura. pero ang ibig ipakahulugan ng dapat sana ay patawang mensahe ay kumapit na akala mo plema sa aking utak.

hindi ata sa aking utak, sa puso ata. mas delikado dahil ang plema ay dapat nasa lalamunan lang. kung umabot sa utak, lalo na sa puso, nako pihadong delikado na nga. nakakatakot!

nakakasawa na ang mga nakakalungkot na saloobin. sabi ko sa sarili ko, naiinis na siguro yung mga taong nagbabasa ng emo posts ko. dapat lang naman dahil sa daming prublema na bitbit ng mundo, makikidagdag pa ba ako?

minsan naisip ko ring pakialaman ang totoong issue ng mundo. kaso nakakapagod lalo. maraming dapat isa-alangalang. nakakainis din makialam. parang napakababaw na unahin ang sex scandal kesa sa ah1n1 diba?

hinihintay ko naring dumating ang 2010 elections. baka dun sa panahon na yon, marami akong maisip isulat.

pero sa ngayon, nasusuka na ako sa kalungkutan na bumabalot sa isip ko. nasa isip lang naman talaga ito eh. pwedeng iwaglit. kalimutan.