BOMB-THREAT bago mag 9/11

alas dos y medya ang schedule na binigay ni Kyle sa akin. sabi nya, i have to be there on time so maaga pa eh umalis na ako ng bahay to compensate with my travel time. mahirap kasi manggaling sa kabundukan at naka heels. ching lang.

nasa Macapagal pa lang e parang eksena na sa pelikula ang ulan. exxxag kasi akala ko eh may ipo-ipo na! so habang ganun ang kaganapan, busy ako kagugupit ng yero kasi ganun yung ginawa sa movie na Twister.

happy mood pa ako kasi naman nakarating ako sa MRT Taft station ng maaliwalas at hindi basa ng ulan kahit walang payong. at kahit na stranded na ko sa Heritage, keri pa. thanks to my charm, nakisukob ako kay ate na papunta ng MetroPoint Mall na may link sa train station. konting chika at hanash, panalo. instant knight in shining armor, sales lady version.

nagsimula umatake ang regla ko ng pumila ko ng pagkahaba-haba sa MRT station. pasikot-sikot na at IISANG counter lang ang bukas. ironic! bakit ba kelangan pang magpagawa ng napakaraming counter kung isa lang ang bubuksan diba? ang nakakainit pa ng ulo, habang tagaktak na ang pawis mo sa init at masakit na ang alipunga mo kakatayo sa haba ng pila, ayun ang mga tontang cashier! mega chikahan pa with matching tawanan at basa ng magazine!

1...2...3...4... kaya ko to. alas dos kinse na so i advised Kyle na ill be a bit late. nagpasalamat naman sya saakin for being professional. after exchanging few more text messages, here comes the pechay na nasa mid 2o's yata, nagpapakyut kay lolo na ibili na lang daw sya ng ticket.

the neeeeeeeeeeerve! sa matanda pa nakisuyo? to think na kayang kayang kayang kayang kaya nya pumila ng limang oras sa laki ng balakang at hita nya!

pinoy nga naman.

pilit ko kinalimutan ang eksena at naghanap hanap na lang ng eye candy. sa gutom na siguro, parang nakita ko si Peter Petrelli na nakapila. wow! Milo Ventimiglia in Taft Station?

etchos. ilusyon ko lang yun. gutom na kasi ako.

nakalimutan ko na sana ang init ng ulo ko ng may umeksena nanaman at nakikisuyo makipila. another 20-older lady na mukhang edukada at naka office attire pa,

Daniela Valencia mode: ON

sinabihan ko talaga sya habang nakikiusap sa mama sa unahan, sabi ko na may pila sa dulo. at para magka ticket, kailangan pumila. sa dulo. sa end point. hindi sa limang tao bago ang counter.

nakalimutan ko ang pagiging anghel kaya naman tumalak na ako. akala ko lalaban kaya nakaready na ko ng punchline ko:

"you have no brain! boba!"

ala Melanie Marquez na sana ang next line ko. buti na lang at inisnaban nya lang ako. loka sya! dukutin ko mata nya eh! dami ko kayang kakampi. pati si papable formal-wear-everywhere na guylet sa harap ko.

syempre boring ang cake kung walang icing. kaya para lalong pagandahin ang araw ko, pag dating ko sa counter, closed na daw, lipat na sa kabila.

i went ballistic and asked them to please at least ubusin lang yung tao tapos tsaka na magchismisan, este mag lunch-break. o kahit kumuha manlang ng kapalit. simpleng kunsiderasyon lang sa mga nakapila at pasaherong hindi parin kumakain tulad ko.

hindi nagpatinag si ate kaya nagpigil nalang ako at nangakong babangon ako't dudurugin sila.

no choice, another dambuhalang pila ulit na parang pila ng NFA ang sinagupa ko. tanggap kong bad impression na ko sa kumpanyang aapplyan ko. alas tres na. pakshet!

nagtext ako kay Yeine, Bloom, She at Jay. nagbabanta nako ng krimen!

"pasasabugin ko talaga ang babaing yun!"

etchos lang yun syempre! hay... highblood! mapapakain ako ng tatlong extra rice terraces sa kabuwisitan.

Audition Galore

para mas dramatic, play mo lang, kung ayaw mo naman, di wag...

7:40 ng umaga.

nagising ako hindi sa tunog ng alarm ko kundi sa banayad na haplos ng mga paa ng ipis sa aking binti. titili na sana ako ng maalala ko na me mga kasama pala ako sa kwarto. nakakahiya. sa sobrang kabuwisitan ko, hinanap ko ang mayuming ipis para pasalamatan narin siya dahil ng tignan ko ang cellphone ko, eh nakasilent mode. di kundi dahil sa kanya, purnada na ang audition ko.

7:46 umaga pa rin.

kakatapos ko lang makipag usap kay God. nag pasalamat ako sa isang araw na sisimulan ko ngayon. nanghingi na rin ako ng guidance, wisdom, at pamasahe. biro lang syempre. matapos ko i-on ang heater. naligo na ako. nag shampoo, sabon, conditioner at nag shave... ng bigote. hihihi.

8:10 tanghali na to sa mama ko.

mabuti na lang at mabilis ako mamalantsa at magbihis. pagkatapos ko mag lagay ng false eyelashes at check-eye, kinulot ko na ang buhok ko at nag blower ng bangs. ayan. isputing na isputing na ako. pwedeng pwede na. ready na kung baga.

9:15 exagg naman kung sasabihin kong hapon na.

nasa Bradell station na ko. nag aabang ng train. sabi sa monitor, yung train daw papunta ng Marina Bay ay dadating sa loob ng 2 minutes.

9:17 whoa! hindi late ang train.

hindi ako umupo kahit na maluwag. sanay kasi ako sa mrt sa pinas. yung tipong kailangan mo makipag sagupaan sa mga taong sasalubungin ka papasok sa loob. helloe? pwede naman palabasin muna yung nasa loob bago pumasok diba?. habang nag eemote ako sa loob ng train na aabutin ng 30 minutes na byahe, pinakinggan ko yung kantang ito (yung pinapa-play ko kanina kung gusto mo ng drama effect.) marami akong naisip. tulad ng buhay ko dito sa Singapore. kung anu ba ang buhay ko kung sakaling hindi ako nakipagsapalaran dito. kung kamusta na kaya sila mama, ate at mga pamangkin ko. kung gumigimik pa ba yung mga bff's ko sa pinas. kung ano ang mangyayari sa audition ko. kung ano kaya ang ulam ko mamaya.

9:40 20minutes bago ang call time. thanks LVN sa training on how to be professional.

ng marating ko yung building ng kumpanyang pag aauditionan ko, syempre dumaan ako sa mga security measures. nag iwan ako ng i.d., may manaka nakang tanungan portion sa mga guard. yung isa tinanong ako kung ano daw ba ang meryendang ibebenta ko. nagpapareserve ng lumpiang toge at maruya.

ako: squeeeze me??

at pagdating ko sa lobby. pinaupo ako ng balingkinitang receptionist. medyo hawig siya kay Sanchai. tapos kaboses ni Cher. pero matindi ang Chinese accent nya. nagkaintindihan naman kami matapos ko itanong ng apat na ulit yung instructions nya.

Sanchai look-a-like: plisidawnenweyfoweiwei.shiwibehiinamome
ako: ?(inamo? minura akooooh?)yes?
Sanchai look-a-like: plisidawnenweyfoweiwei.shiwibehiinamome
ako: pardon?
Sanchai look-a-like: plisidawnenweyfoweiwei.shiwibehiinamome
ako: sorry?
Sanchai look-a-like: plisidawnenweyfoweiwei.shiwibehiinamome (inis na ng konti)
ako: aahh arite! thanks! (amputa!)

*please sit down and wait for Wei Wei, She will be here in a moment

yun naman pala ang nais sabihin ng chekwa. akala ko naman minura na ako. todo smile naman sya ng maintindihan ko yung sinabi nya after 4 times. para lang syang nag tounge-twister.

10:20 hmmmf ano na ang "inamome" (in a moment) ni Wei Wei? tagal.

pinapasok nya ako sa isang cubicle at doon naganap ang audition. tinanong nya ako kung anong masasabi ko sa buong 3 years ko sa showbiz. talak talak naman ako about how i started, kung ano ano ang mga roles na ginampanan ko, mga awards na nakuha ko at kung anik anik pa. kinumusta din nya ang mga leading man ko at kung paano ako makipagtrabaho sa kanila. kung may kuntrata ba daw ako sa Star Cinema o pwede akong gumawa ng pelikula sa iba. kung pwede daw ba ako sa drama, comedy, horror, action o host ng noontime show. syempre nagpakitang gilas ako at kung ano-anong kemedu ang pinag gagawa at pinag sasasabi ko.

mukha naman agree sya at natuwa sa sagot ko kahit may mga pagkakataon na nag bubuckle ako sa mga dinideliver kong lines. sabi nya tatawagan daw nila ako within two weeks kung successful ang audition.

10:55 clueless naman ako dun.

"am i in? or out?" itatanong ko sana. kaso baka duraan ako sa mukha kaya tumahimik na lang ako. di ko alam kung ano ang verdict. kung ano ang hatol ng sambayanan. kung ano ang boto ng publiko. sa kalituhan ko, tinawagan ko ang isa ko pang kaibigan na pasok na sa kumpanyang ito.

nasanay din kasi ako saatin na one day process. yung pag gusto ka nila, paghihintayin ka mula alas 8 ng umaga hanggang alas 3 ng hapon para sa 2nd interview. syempre hindi ka makakain sa pag aanticipate. tapos mga 9 ng gabi yung job offer. dava? ambilis? perfect!

sabi naman ni Mayora, ganun daw talaga dito. minsan inaabot ng months bago ka tawagan at sabihing pasok ka sa casting. na may role ka. pero subjected parin yung approval kay direk (MINISTRY OF MANPOWER) minsan kahit pasok ka na sa producer, kapag di pumayag si direk, ligwak ang career mo. mahirap naman kumuha ng manager dahil sa unang limang buwang talent fee mo, sakanila lahat. hindi uso ang one day application. mag shoshortlist muna sila ng mga applicants, then kapag outstanding ang audition mo, star ka!

nakahinga naman ako ng maluwag ng sinabi nya na wag akong mag alala dahil ganun talaga ang hiring process dito. hindi katulad ng saatin jan. sabi pa ni Mayora, ganun in yung naging experience nya.

11:40 tanghali na nga.

pagkatapos ko mag retouch at pumirma sa mangilan-ngilan na nagpapaauthograph, dumirecho na ko sa mrt station. umaasa na magkakaroon na ako ng big break sa bansang ito. matutupad na ang panalangin ko. mag kakaroon na ako ng exposure dito. with my faith and courage, alam ko makukuha ko na ito. well, sana. alam ko naman na ipagdadasal ako ng mga Vilmanians, Sharonians, Noranians at Lot-Lot and friends fans club.

"seek and you shall find, ask and you will be given, knock and the door will be opened"