Train Of Thoughts

umuulan nanaman. nagkalat nanaman ang ihi ng mga daga. sabi nga ni bj at bogs, magkuwento ako, sige na nga.

mahaba nanaman ang pila kanina sa tren. kung bakit araw araw akong nasa istasyon, hindi ko maisipang mag stored value ticket. dati ginagawa ko yun. less hassle nga, walang pila. tsaka parang lamang ka sa iba. mauuna ka sa tren ng bonggang bongga!

kaso, madalas ako mawalan ng stored value. laging kung kelan taas noo na ako sa may turnstile, nawawala na yung ticket ko. ending pipila nanaman ako, at siyempre-- mapapagastos.

yung convenience ng may ipagmamalaki ka sa tuwing tatayo ka sa harap ng turnstile, ibang klaseng langit yun. habang nakikita mo silang nakapila at naiinitan, naiinip at nahuhuli sa oras ng pasok nila, at ikaw ay eto na. isang pasok lang ng card, malayang makakatakbo na patungo sa platform. makakaupo sa malamig na kahon ng tren. makakapagnilaynilay habang naghihintay umilaw ang nasa taas ng pintuan. whew.

heaven diba?

tapos makakapa mong walang ticket na magdudulot sayo ng kakaibang karimlan ng kasiyahan.

ang sakit. parang yung taong mahal mo. hero ng buhay mo. kapartner mo sa hirap at ginhawa.

na naglaho.
nangibang-bahay.
nangibang-buhay.

move on myk2ts, move on.