Juan, Handa Ka Ba Sa Hamon?

kung ako ay iyong tatanungin, nais ko parin na dumito saatin. marami parin akong dahilan upang manatili sa ating naghihikaos na bansa.

sa araw araw na inilagi ko sa ibang bansa, wala akong ibang naalala kundi ang ingay ng mga kapitbahay kong chismosa. ang mga huni ng kuliglig sa umaga. ang sigaw ni manong magtataho. ang amoy ng siga ng basura. hindi ko alam pero unti unti kong naalala ang mga dura at dumi ng lipunan. nasabi ko sa sarili ko, masarap din palang maging Pilipino.

kahapon, namimili ako ng damit. nakita ko yung pamosong t-shirt na may araw at bituin kagaya ng nasa bandila natin. pati na yung kulay dilaw at may mukha ni Ninoy. napaisip ako. sa halagang apatnaraang piso, binibili ba ito ng mga pinoy para ipahayag ang kanilang pagiging nasyonalismo?

tinanong ko ang sarili ko bago ko tanungin ang kaibigan ko kung bibili ba ako. sabi niya, wag daw. sa hindi ko alam na rason, hindi ko rin binili. alam ko kung ano ang dahilan ng kaibigan ko, kung bakit ayaw niya ipabili saakin. ngunit ang dahilan ko naman para sa sarili ko ay mas nakapukaw sa akin. hindi ko kailangan magbayad ng apatnaraang piso para sa panlabas na pagpapakita ng pagiging nasyonalismo. alam kong ang mga nagsusuot nuon, karamihan man o hindi, pang porma lang. front. nakikiuso.

mas masarap isiping libre lang ang pagiging makabayan. simpleng pag gawa lang ng tama at pag iisip ng mabuti sa kapwa, ayos na.

kaya nga siguro mga bayani ang nakatatak sa pera natin. para maipaalala saatin sa araw-araw na hindi natin dapat kalimutan ang mga sinimulan ng mga taong ito para sa bansa natin. na wag nating sayangin ang mga pinagpaguran at binuwis nila para matamasa natin ang kalayaang diadanas natin ngayon. na kahit saang lugar tayo magpunta, dala natin ang dugo ng pinoy na patuloy na magpapakilala sa buong mundo.

ikaw? ano ang nagawa mo para sa bansa natin ngayong araw na ito?