Achoo!

isang malamig na umagang hindi ko alam kung bakit, naisip kong magsulat. este mag type pala. habang kaharap ang instant pancit canton ni aling lucky me, sinimulan kong isulat ang kung anik-anik na saloobin ko ng minsang pakelaman ko ang parlor este balur ni Big Beki...

ayun na nga mga sister. di ko napigil kumuha ng tissue habang nag susulat, este nag tatype.

mali kayo sa iniisip nyo mga beki,

nakakabahing naman kasi. marami na akong nakilala, kakilala at kikilalanin pang paminta. hindi yung nilalagay sa adobo oh nilaga, kurak ka ateng! mga pamintuan na hindi matinag tinag. sa totoo lang, wala naman akong galit sa kanila. katulad ko at ng ibang nilalang, may kanya kanya tayong trip. walang basagan.

ang di kaya ng blush on ko eh ang ugali ng iba nating sister. discreet daw. straight acting. no to effems.

duhhher???

ang pagkakaalam ko sa salitang discreet eh hindi halata. pero bakit si brando eh ahit ang kilay nung isang araw? naka skinny-jeans, canary yellow na shirt, chucks o kaya eh havaianas. okay na sana. kaso naka over-sized shades at over-sized bag?

isa pang duhhher?

naiintindihan ko naman na me kanya kanya tayong gusto. sabi ko nga, walang basagan. pero sana naman, walang taasan ng kilay. walang rejection. walang bastusan.

meron na kong di mabilang na pagkakataon na na highblood sa iba nating kakulay. i had my own share of rejections. na discriminate narin. tinaasan na ng maraming kilay.

ang nakakaloka. kakulay ko pa?!

respeto lang mga sister...remember, beki ka rin...

amoy ka pa rin kahit na six-pack yang abs mo...

try mo kayang itanong jan sa pink mong belt?