Magic

hindi ito isang show sa carnival. di rin yung makikita sa mga birthday party ng mga sosyal na batang nakatira sa alabang.

iba to. may kaibigan akong ganito. pero hindi naman sya kumakain ng apoy. hindi din nya kayang mag palutang ng kahit ano.

naisip ko, dapat pakelaman ko na ito.

di ko naman madalas kausapin dati si S sa office. nagkikita kami sa floor. magkasabay sa 7-11 dun sa the Fort. subaera kami pareho pero wa pansinan. kaswal.

antok na antok na ko sa van isang umaga pauwi sa bayang sinilangan ni Aguinaldo. taga dun din si Revilla. yung senior. mainit ang aircon. di ko alam kung mas malamig pa yung hininga nung katabi ko. pumasok si S.

simpleng batian. hi at hello. kamustahan. taga dun ka pala? tanong ko. ngayon ko lang nalamang magkasama pala kaming nakatira sa lupain ni nardong putik.

super offer ako ng pik-nik na napanalunan ko matapos kong makipag usap ng matindi-tindi sa mga kano. limang daang dolyar na halaga ng gamit sa telebisyon ang nabenta ko. ayun bonggang bonggang pik-nik ang premyo!

dahil hindi ako mahilig sa maanghang, naisip ko ishare ang hot and spicy flavored na junk food kay S. wala daw kaming inumin. ganun pala sya. dapat lahat kumpleto. me tubig tuwing may pagkain.

super kwento kami ng kung anu anung rebuttals ang epektibo sa mga matatandang kano. palitan din kami ng mga clever comebacks namin pag nasasabihan ng im not interested sa telepono.

madaalas akong makatulog sa byahe. swerte ko naman at yung subdivision namin na pang shala (hindi, joke lang) e katabi ng terminal ng van. kahit matulog ako, gigisingin at gigisingin ako ng driver para bumaba. walang hasel na iisipin. hindi ako lalampas samin.

pero sa hiya ko kay S. fully awake ako habang nasa byahe. nakakahiya naman tulugan. madalas kami magkasabay ng biglaan. yung tipong sa van na kami magkikita. pwede namang sa office palang e sabay na kami umalis diba? pero hindi. may iba syang set of friends. meron din akong sarili kong taropapips.

hindi ito lovestory. hindi ko sya crush. at lalong hind sya lalaki.

magic sya na hindi. magulo? wala kasi akong alam sa kung anong tawag sa mga borsya. marami akong kaibigan na ganito. mahal ko ang lahi nila gaya ng pagmamahal nila sa lahi namin. sweet at mapagmahal sila gaya namin. nakakaloka kasama. matapang at loveable. parang 3-in-one coffee. wala ka ng hahanapin pa.

si S eh iba. babaeng babae. hindi mo aakalaing may ganung bahagi ang pagkatao nya. hindi din naman ako nagulat ng malaman kong ganun sya. haler? di naman isyu sakin ang sekswalidad ng tao. basta click tayo, go!

in short, naging magkaibigan kami. nakilala ko ang mga set of friends nya, nakilala din nya yung akin. ayun. boom! isang mega-super-duper-click kaming lahat. naging magkaka-close. naging parang magkakapatid. share kami ng lahat. luha, tawa, sipon, ubo, eyeliner, hair iron, sabon, tuwalya, minsan pati chani, share kami.

isa lang yung di nya ma share samin. heartaches.

vocally syempre. napakadaling ikwento at umiyak sa kaibigan mo. pero kahit anu pang pang aalo gawin sayo, uminom man kayo ng 3 drum na weng-weng ng mga kaibigan mo, andun parin yun. sayo lang, ikaw lang, walang pwedeng makahati ng pain.

kung pwede lang sana bunutin yung sakit at pagdurusa ng puso. ipahiram. ibenta. itapon. kaso hindi.

nagsimula lahat ng yon nung napromote sya. di naman kami nagpalibre nun pero nilibre nya kami. mga 3 araw pa lang syang trainer ng mga callboys and callgirls eh nakatagpo na nya yung katapat nya. eto na. ayan na.

itatago natin sa pangalang Bex. Mahaba ang buhok pero lalaki manamit. sexy pero hombre maglakad. gwapong obit pero may anak. astig sabi ko. interesting na tao. tahimik sa umpisa. pero makulit. friendly. mabait

nakita ko na nag pagiging close nila. sa text, sa personal, sa lahat. kinausap ko si S. as a friend, i asked her straight. pakelamera ako eh. tinanong ko kung anung meron sa kanilang dalawa.

"Wala" sabi ni S.
"Di nga? Che!!!" sabi ko.

pero alam kong meron. sweet sila pag magkasama. di ko na ieelaborate. isipin mo nalang kung ano ang makikita mo sa dalawang taong inlab.

hindi naman lihim sa lahat, lalo na sakin na may ibang gf itong si Bex. nasa ibang lupain. malayo. kelangang mag eroplano. alam din ni S yun.

pinakelaman ko ulit. bilang kaibigan, aba, kakausapin ko ang kaibigan ko. sinabi ko lahat ng pwedeng sabihin ng isang kaibigan, sa kaibigang naka inom ata ng clorox kaya di nag function mabuti ang utak.

pero pag-ibig yun. puso. kahit na sampalin mo, magiging tanga parin. ganun lahat ng umiibig. nawawala ang huwisyo sa sarili. kahit ako ganun.

mahal naman sya ni Bex. in fact, marami ding handang iwan si Bex for S. kaso naguguluhan. di alam kung anong gagawin. di makapili kung sino.

kaya si S. ayun umasa. naghintay. nasaktan. kahit anu pang gawin at sabihin, hindi parin sakanya si Bex.

sa sobrang pakelamera ko, kinausap ko at ng jaboom twin ko si Bex. harsh. walang preno. talakera ako pag naargabyado ang pamilya at kaibigan ko. puso sa puso, usapang matino.

Ironic. mahal mo pero di mo pinili. sabagay. minsan kelangan iwan ang mahal mo para sa tama. yun na lang ang siniksik ko sa utak ko. pero kahit anong tanggi. sumisigaw ang left-lobe ng brain ko.

kapag mahal mo, kahit mali gagawin mo. mahal mo eh...sabi ng left lobe ng brain ko.

mahal daw ni Bex si S kaya nya ito iiwan. amputangina. sabi ko That's Bull. mahal? tapos iiwan. napaisip ako. baka nga. baka kahit mahal mo ang isang tao, magagawa mo ng iwan para sa ikaaayos ng lahat.

pero hindi ko rin kaya isipin na mahal mo ko pero pababayaan mong mamaga ang mata ko? na maubos ang luha ko?

magulo ang pag-ibig. kahit pinakamatalinong tao, maguguluhan. bilib ako sa mga taong kaya isolve ang mga problems nila pagdating sa love. kahit ata gumamit ako ng kahit anong scientific calculator. hindi ko makukuha ang tamang formula ng pagmamahal.

Tanga. yan si S.
Si Bex.
Ako, at ang bilyung bilyong tao na umiibig.

e ano?