feb 29th.
leap year yun. wow. kakaiba. yung mga pinanganak nga kaya ng araw na yun eh twing ika-apat na taon lang nag cecelebrate ng birthday o inuurong na sa march 1 o di kaya feb 28?
sa maynila, magulo nung araw na yun. may rally. syempre, yun na ang paboritong past time nating mga pinoy. mag rally.
sa opisina, magulo den. tambak ang trabaho, daming reports, daming pasaway, mabagal ang internet connection. kaasar.
mga bagay-bagay na normal na kaganapan naman kung iisipin.
pero para sa pamilya at kaibigan ni Arnie, hindi.
2:30 na ng hapon ng dumating kami sa condo. para kaming nagbyahe pauwi ng probinsya. galing lang kami ng ortigas at nasa makati lang naman ang condo. pero nakailang ulit na ang panaginip ko, nasa taksi parin ako.
nadatnan namin si Arnie, masaya. magandang maganda, kaliligo. excited sa date nya sa isang motel sa guadalupe.
tinanong ko sya kung sino nanaman yung ka date nya, kaso hindi sumagot. blanko lang. ayun.
pinigilan din namin, kasi nga traffic. me rally eh.
"fly na ko ha? kitakits.."
yun yung sabi nya bago sya umalis.
yun na din pala ang huling beses namin syang makikita. maririnig. makakausap.
si Arnie ay biktima ng isang karumaldumal na pagpatay.
walang sinuman ang may karapatang gumawa ng ganitong bagay sa kanino man.
babae, lalake, bakla o tomboy.
wala.
Arnie, paalam. hinding-hindi ka namin makakalimutan.
leap year yun. wow. kakaiba. yung mga pinanganak nga kaya ng araw na yun eh twing ika-apat na taon lang nag cecelebrate ng birthday o inuurong na sa march 1 o di kaya feb 28?
sa maynila, magulo nung araw na yun. may rally. syempre, yun na ang paboritong past time nating mga pinoy. mag rally.
sa opisina, magulo den. tambak ang trabaho, daming reports, daming pasaway, mabagal ang internet connection. kaasar.
mga bagay-bagay na normal na kaganapan naman kung iisipin.
pero para sa pamilya at kaibigan ni Arnie, hindi.
2:30 na ng hapon ng dumating kami sa condo. para kaming nagbyahe pauwi ng probinsya. galing lang kami ng ortigas at nasa makati lang naman ang condo. pero nakailang ulit na ang panaginip ko, nasa taksi parin ako.
nadatnan namin si Arnie, masaya. magandang maganda, kaliligo. excited sa date nya sa isang motel sa guadalupe.
tinanong ko sya kung sino nanaman yung ka date nya, kaso hindi sumagot. blanko lang. ayun.
pinigilan din namin, kasi nga traffic. me rally eh.
"fly na ko ha? kitakits.."
yun yung sabi nya bago sya umalis.
yun na din pala ang huling beses namin syang makikita. maririnig. makakausap.
si Arnie ay biktima ng isang karumaldumal na pagpatay.
walang sinuman ang may karapatang gumawa ng ganitong bagay sa kanino man.
babae, lalake, bakla o tomboy.
wala.
Arnie, paalam. hinding-hindi ka namin makakalimutan.
2 Pakelamera:
it's so sad, im sorry to hear this.
just curious, was it a hate crime?
awts.. no one was given the rights to take people's lives.. grabe.. panu kaya sila nakakatulog..
--- bout ur question..
click new post.. sa upper right corner ng blogpage mo.. mapupunta ka sa create screen.. when ur writing ur post select mo ung word na ili-link mo.. and then may toolbar dun.. nagstart un sa font, tapos button for the font size, bold, italicize, text color and finally the link button.. -- color green xa tapos parang may chain.. click that button.. then may lalabas na box tapos dun mo ilalagay ung url.. then okay na..
hope this helps.. ngatz..
Post a Comment