Winston+Marlboro+Dunhill=HighBlood

kagaya ng nasabi ko kani-kanina lang sa huling entry ko, may ikukwento ako.

lahat ng tao ayon sa sariling kong opinyon ay may karapatang magmalaki. mag yabang. magtaas ng ihi. hindi ko maaring pigilan ang isang nilalang na ibulatlat ang bawat bagay na nais nya upang mapahanga nya ako at mapa wawawawaw wawawaw wawawaw. hindi ko agarang hinuhusgahan ang isang taong nais ipangalandakan kung ano, sino, paano, at saan sya nagmula. kagaya ng nasabi ko nuon, hindi ko ugaling mangbasag ng trip.

kahit na medyo iba na ang takbo ng dugo sa pulso ko sa tuwing "humahangin" ang kausap ko, lagi ko kinakalma ang sarili ko. baka nga naman totoo ang mga sinasabi nya, o baka naman iba lang ang dating saakin ng pananalita nya at normal naman ang dating nito sa ibang tao. madalas akong nagmamasid muna at umoobserba base sa kung ano ang batayan ng kanyang punto.

"kung yan ang ikatitigas ng titi mo, eh di go!"

pero paano kung halimbawang hindi tayo close, tapos bigla akong humingi ako ng pagkain mo? at sasabihin ko na diet kasi ako kaya hindi ako bumili ng food ko, ano mararamdaman mo?

syempre bibigyan kita. eh pano kung panis pala yung nabili ko? di ako lang ang sumakit ang tiyan? atleast me kadamay na ako. wala naman talagang kaso yun. kahit na hindi kita inalok, since magiging magkakasama tayo sa isang departamento, walang problema, share tayo!

eh kung humingi na nga ako tapos pinintasan ko yung kinakain mo? na hindi sya masarap at iba ang pakilasa ko? na kadiri yang inorder mo?

okay lang yun. hindi naman ako ang nagluto ng binili ko. at wag ka mag alala dahil hindi kita isusumbong. kanya kanya tayo ng dila. kung sayo eh galing sa recto ang tastebuds mo at sanay ka lang sa pagkaing kanto, no problemo. again, mabalik tayo, walang basagan ng trip. dila mo yan eh, kung hindi masarap para sa iyo, okay lang yon.

eh kung magmalaki ako? na kesyo hindi ako kumakain ng mga pagkaing ganun ang lasa at hindi kaya ng bibig kong lunukin yung pagkaing hiningi ko sa iyo at aakto pa ko na parang masusuka?

wow. maiingit siguro ako ng bahagya. kasi naman susyal ang pagkain mo. sanay ka sa fine-dining kaya naman hindi mo alam ang lasa ng chocolate syrup at mango puree. oofferan kita ng tubig. baka nga naman masama lang talaga ang panlasa mo.

eh kung bigla akong magtanong kung nagyoyosi ka ba at anong brand ng yosi mo? kung pwede ba ko makihingi sa iyo?

syempre sasabihin ko na oo, at Winston Lights ang brand ng sigarilyo ko. hindi kasi ganun katapang para saakin. tama lang ang hagod sa lalamunan. bibigyan kita at yayayain kita na magyosi kasama ko.

eh kung bigla akong tumangi at mag hanap ng ibang brand ng sigarilyo?

walang kaso. mag sosorry ako at hindi tayo pareho ng brand, hahanapan nalang siguro kita ng sigarilyong gusto mo.

eh pano kung mag kuwento ako sa ibang katabi ko at iparinig ko sa iyo na hindi ako nagyoyosi unless Marlboro Lights o Dunhill ang available? na hindi ko kaya hititin ang lasa ng Winston? na ikukuwento ko pa ng mas malakas at gagamit pa ko ng trying-hard kolehiyala accent ko na noong nag outing kami nuon, hindi ako nakapag yosi kasi puro Phillip, Hope, Winston Lights at Camel ang yosing dala ng mga kasama ko?

walang problema! magkukunwari nalang akong bingi. o kaya naman tatayo na lang ako at magpapaalam kasi tapos na akong kumain. isusuggest ko rin siguro na bumili ka kasi ng sarili mong sigarilyo para hindi ka nanghihingi sa kasama mo. at puki ng inamoka, kung hindi masarap yung pagkain ko, eh di wag ka manghingi at dun ka sa baranggay magreklamo kung bakit lasang mangga ang mango puree! hallllller!

syempre nakangiti ako habang sinasabi ko yon at gagamitan kita ng mala Charo Santos-Concio na accent. sabay tayo at tatawa ako ng bonggang bongga kasi nakakasuka ang kayabangan at pagka trying-hard mo.

walang kaso kung magyayabang ka saakin, sanay ako sa mga tulad mo. me dala naman akong jacket kaya hindi ako apektado ng hangin mo. pero kung pipintasan mo pa pati kung ano ang meron ako, ibang usapan na yon.

humanda ka na sa hadukken ko!