i cant help but to feel this way today. after doing my daily stuff, i tried to make my self preoccupied. i tried harder, but still, my mind-boggling dilemma has to be released.
Atom Araullopicture to ni Atom, napagkatuwaan kong tignan, at habang nakikinig ako ng kanta ng SnowPatrol, unti unting nagdilim ang paligid. naging black and white ang effect ng sanlibutan. parang music video. parang pelikula. eto na naman. alam kong eto na naman ako...
melodramatic.
"no one will wait forever"
sabi sa linya ng kanta ng SnowPatrol. buwisit. wala nga bang makapaghihintay ng habangbuhay? maraming beses ko na ring inisip at pilit pinananaginipang kakayanin kong hintayin ang iyong pansin...na kaya kong umasa. na dadating yung araw na magiging tayo ulit.
siguro nga kabaliwan pang umasa ako sa bagay na una pa lang alam ko ng hindi magkakatotoo.
hindi mangyayari ngayon, hindi bukas, hindi kahit kailan.
(hindi si Atom ang taong tinutukoy ko dito. natuwa lang ako sa litrato nya at ng ibong lumilipad.)
emoterang puso at isip oo. kainis!
0 Pakelamera:
Post a Comment