Worthless

that's how i feel. panggulo. nuisance. walang halaga. looser.

emotera siguro akong matatawag, pero minsan hindi ko mapigil na maramdaman ito. para bang wala akong ka-kwenta kwenta. parang okey na nag eexist. ok lang ding hindi.

don't get me wrong. wala naman akong suicidal tendency. di rin naman ako psychotic. lalong di rin naman tardo. ewan...

minsan kahit tong pagba-blog ko, feeling ko walang saysay. korni yung mga post. minsan naman feeling ko non-sense mga topics ko. hayyy...

buti na lang at base naman sa reaksyon mo, kahit papano, appreciated ako.

patuloy ako sa paglakad...
...sa mundong walang tumatanggap.
...sa kalsadang mapanghusga.
...sa bangketa na mapang mata.

nakakapagod...

hanggang sa ako ay mapatid. mapilayan. napatingala.

andun si God.
naghihintay.
nagmamahal.
umuunawa.

naisip ko, bakit ba ako apektado sa pagtanggap ng mundo?
eh mahal na ko ng Dyos..